Ons artikel in ‘Oudenaarde Troef’


Een lekker verhaal van Patisserie Burez

Als je Kristoffel Burez uit de Beverestraat niet kent van zijn fijne patisserie of knapperig brood, dan doet hij misschien een belletje rinkelen als @bakkerijburez, de naam waarmee hij op Twitter de geur van chocolade en vers gebak verspreidt. Of van de Ronde van Vlaanderen-taart waarmee hij van elke kermiscoureur een Tom Boonen kan maken.

“Ik heb mij afgevraagd wat een renner elke dag moet eten”, vertelt hij, “en dan kom je al gauw uit bij: bananen, rijst en noten. Met die ingrediënten heb ik een taart gemaakt in de vorm van een kuitenbijter uit de Vlaamse Ardennen.”

Het resultaat is een soort legale doping waarvan wielerliefhebbers en andere lekkerbekken ook dit jaar in Oudenaarde verwelkomd worden. Het is echter niet het laatste ‘streekgerecht’ waar Kristoffel zijn naam onder zet.

Liefmans-confituur

“Nieuwe dingen bedenken is mijn lang leven. Ik krijg voortdurend nieuwe inspiratie. Vaak zou ik dan ook meteen willen beginnen experimenteren… meer nog, liefst zou ik het nog dezelfde dag aan mijn klanten willen aanbieden. Maar dat is niet haalbaar, zonder dat ik de dagelijkse productie in de problemen zou brengen. Ik moet soms op de rem gaan staan. Om te vermijden dat ik tussen Kerst en Nieuwjaar nog nieuwe dingen begin te maken, stop ik voor Kerstmis mijn vakliteratuur achter slot en grendel. Voor mijn Liefmans-confituur daarentegen, op basis van krieken en Liefmans Cuvée-brut, heb ik de voorbije maanden rustig de tijd genomen. Dat geldt ook voor het Ename-brood. Ik ben heel fier dat ik deze nieuwe streekproducten intussen kan aanbieden.”

Verfijnen en vernieuwen

“Ik was geen uitblinker op school”, zegt Kristoffel, “maar ik was wel een zoetebek. Op het eerste gezicht is dat geen vaardigheid waar je een leven op kan bouwen maar in mijn geval is het wel de aanleiding geweest voor wat ik vandaag doe. Als kind wou ik niets liever dan hele dagen helpen bij Chocolatier Hermes in Ronse. De geur van chocolade die in mijn gezicht sloeg als ik daar binnenkwam… Ik was helemaal verkocht. Thuis dook ik in de kookboeken en probeerde ik dingen uit waardoor ik bijna in een vloeiende beweging in de bakkerijschool Ter Groene Poorte in Brugge terechtkwam. Daar is een wereld voor mij opengegaan. Na mijn studies heb ik bij gevestigde patissiers in Gent, Kortrijk en Mortsel geleerd om mijn ambacht altijd verder te verfijnen en altijd opnieuw uit te vinden. Die les probeer ik nog elke dag in daden om te zetten. Het is hard werk en een sociaal leven heb ik niet maar ik zou geen seconde twijfelen om morgen helemaal opnieuw te beginnen.”

Een gedeeld geheim

“Ik probeer zowel met mijn brood, mijn taarten als mijn chocoladecreaties de klanten een verhaal te vertellen. Als ze het verhaal lekker vinden, zullen ze blij zijn dat ze het op hun beurt kunnen delen met hun gasten en de mensen die ze graag zien. Dat is het geheim, denk ik. En ik zie dat ik dit geheim deel met de andere winkeliers van verse voedingswaren hier rond het Bevereplein.”

“Ik vind het zelf ook nog steeds lekker”, fluistert hij, omdat zijn vrouw Petra nadert. “Als er moet geproefd worden, ben ik altijd de eerste kandidaat en als ’s morgens de verse chocoladekoeken uit de oven komen, … kan ik het niet laten…”


www.twitter.com/bakkerijburez
www.facebook.com/bakkerijburez